Categorie archief: Dubai

Januari 2010

Onder de voet

Het moet een gek gezicht zijn; iemand die ergens tussen Dubai en Oman met een acht meter lange karperhengel de woestijn in loopt.

Ik gebruik het ding om met een lichte 6×6 camera en een self-timer foto’s van geringe hoogte te maken. Het kader heb ik zo ingesteld dat de beeldrand nét bij mijn voeten begint.

Advertenties

Mohammad Visits Hamed

Frank vond dit stukje in de plaatselijke krant.

Burj Khalifa

De Burj Khalifa, vernoemd naar de Abu Dhabiaanse sjeik die met voldoende oliegeld over de brug kwam om hier in Dubai het hele zaakje overeind te houden.

Hij is hoog, erg hoog. Achthondervijftig meter om precies te zijn. Gemaakt om de grootste te zijn. Het ziet er van een afstand uit als een glimmende omgekeerde druipsteen. Het schijnt dat er nog een klein kraantje op de punt staat om er, als het moet, nog een paar meter bij te kunnen bouwen. Als je de grootste hebt wil je ook de grootste houden.

Het uitzichtpunt zit op 450 meter, wel iets hoger dan mijn vliegertje haalt.

Het gerucht gaat dat niet alle appartementen verhuurd kunnen worden omdat er onvoldoende stroomvoorziening voor is aangelegd. Ach, voorlopig is het wél de hoogste.

Waterput

Als ik hier de kraan in het appartement open draai komt er net als thuis een reukloze waterstraal uit. Niet zoals in de woestijngebieden van de VS waar het water altijd naar chloor ruikt (en smaakt).

Het leidingwater is hier zeewater: gedestilleerd zeewater.  Ze maken het, goed afgeschermd van de buitenwereld, vlak naast het rijtje energiecentrales aan de zuidkust van Dubai waar ook de aluminiumfabriek staat.  Je kunt je voorstellen dat ze hier nooit zonder strooizout komen te zitten.

Dubai heeft de hoogste waterconsumptie per hoofd ter wereld. Er zijn spotjes op de radio waarin kleine helden lekkende kranen dichtdraaien en je het advies krijgt om de auto wat minder te wassen. Maar ja, dat woestijnzand…

Palm

Het is maar goed dat de Grieken en niet de Arabieren de sterren aan de hemel in afbeeldingen hebben weergegeven. Anders zaten we nu ‘s avonds zeker naar verschillende palmbomen te kijken.

Voor de kust van Dubai ligt een opgespoten eilandengroep in de vorm van een palmboom, een tweede (grotere) is in de planning. Het idee is dat je op een palmblad aan weerszijde water hebt zodat je vanuit je villa gemakkelijk het strand op kan.                                                                                                                                                                                                              Als je er rondloopt heb je nauwelijks het idee dat je op een palmblad bent maar het is wel leuk om via google earth aan je vrienden te laten zien dat je op het tweede blad van links woont.

Deze palmbomen kom je hier ook vrij veel tegen, een vermomde zendmast aan de rand van het park

Vooruitgang

Van een economische dip is hier op straat weinig te merken. Ik heb nog nooit zoveel dure sportauto’s bij elkaar gezien. Lamborghini’s, Porsches en Mercedessen, de laatste modellen…

Wat je wel ziet is dat er veel kantoorflats leegstaan, of dat de bouw is stopgezet. De metro rijdt gedeeltelijk wel, maar slaat een aantal stations over die nog niet zijn afgewerkt. De Japanse onderneming die hiermee bezig was werd al drie maanden niet meer uitbetaald en is vertrokken.

Langs de wegen kom je soms grote lege billboards tegen. Daar zou een reclameposter van een gelukkig westers gezinnetje voor een rijtje modelvilla’s te zien moeten zijn.

Zo kaal en ruw zijn ze eigenlijk veel mooier.

Markt

Dubai is na Shanghai de grootste bouwput ter wereld.  Heel veel grote bouwprojecten zijn in ontwikkeling of moeten nog beginnen. Woestijn wordt met een bulldozer platgereden en alvast op de toeristenkaarten ingetekend. Die te bebouwen gebieden krijgen namen als:  Global Village, 600 Ranches, Golf  City of Silicon Oasis.

Gisteren was ik op de “truck road” naar Dubai. Daar rij je in een lang lint van vrachtwagens met alle mogelijke bouwmaterialen, kilometers lang. De arbeiders komen uit de armste streken ter wereld, uit India, Pakistan en Libanon. Dankzij hen wordt dit alles uit de grond gestampt.

Vandaag was een vrije dag: op een leeg bouwterrein, tussen een woud van hoogspanningsmasten, heeft een aantal van hen een marktje ingericht waar in gestapelde dozen armzalige groenten en fruit worden verkocht. Op de achtergrond de rijzende stad.