Bromo

Vanuit Probolinggo omhoog naar de Bromo. Eerst kom je langs mango kwekerijen, dé vrucht van de streek. Ze zien er groen en daardoor onrijp uit maar ze smaken prima. Langs de weg worden ze verkocht op kunstig gemaakte pyramides. Hogerop worden de flanken steiler. Hier worden weer aardappelen gekweekt. Soms is het landschap een vlechtwerk van terrassen. Water is schaars, het wordt uit de bijna droge rivierbeddingen naar de hoger gelegen akkers gepompt. Daar laat men het eenvoudig met een slang weglopen. Er komen mooie natte cirkels in de droge aarde.

De Bromo vulkaan ligt op 2300 meter hoogte. De boeren hebben hier bivakmutsen op als ze aan het werk zijn. En een extra sarong. Komend vanuit dit boerenland is daar plotseling de Bromovallei; een lege grijszwarte zandvlakte met daarin twee vulkanen: de Bromo met rookpluim en de Batok daarnaast. Als druipkaarsen staan ze daar in die vlakte.

Je kunt een paard huren of een landrover, maar je kan er ook gewoon naar toe wandelen. Ik besloot met Antok het laatste te doen. Halverwege was Antok ineens heel moe. Hij wilde niet meer verder en bleef in het zand zitten. Nog geen halfuur wandelen van de kraterrand verwijderd….Je wilt toch over die rand in dat pannetje kijken? Alleen verder dus, een heleboel treden en dan sta je op de rand en kijk je in de krater. Af en toe waait er een dikke zwaveldamp over de rand. Na al dat klimmen moet je echt gecontroleerd door je neus ademen anders sta je daar te kokhalzen.

Ik sta daar samen met een souvenir verkoper, hij wil dat ik een bosje “edelweiss” koop om over de rand van de vulkaan te gooien. Als een offer. Ik probeer hem duidelijk te maken dat er naar mijn mening al genoeg troep zo vlak over de rand ligt: lege flessen, plastic zakken en blikjes. Er komen hier duidelijk meer mensen.

Eens per jaar is hier een offerfeest om de vulkaan te temmen. Dan gaan er kippen, fruit en andere etenswaar over de rand van de vulkaan.

De bevolking is hier hindu,  rond de Bromo zijn de laatste hindu nederzettingen op Java. Na de komst van de moslims zo’n 500 jaar geleden, zijn de hindu naar deze afgelegen streek gevlucht of hebben de oversteek naar Bali gemaakt. In de zandvlakte voor de Batok ligt een grote hindu tempel als een verlaten schoolplein.

De volgende dag gaan we met een landrover door de krater naar een uitzichtpunt op een hoge bergtop. Tegen zonsopgang komen we er aan. Er is een houten tribune gebouwd van waaruit je de eerste zonnestralen op de Bromo kan zien vallen. Het lijkt wel een voetbalwedstrijd, maar het uitzicht is geweldig. Een echt fotopoint. Er loopt zelfs iemand rond die verse batterijen verkoopt. Ver achter de Bromo zie je de Semeru vulkaan. De hoogste vulkaan van Java, dik 3600 meter. Die laat elk half uur een rookpluimpje los.

Met de landrover gaan we verder richting Malang. Malang was ooit een koloniale stad, ontworpen door de Nederlanders. Een protestante kerk (inmiddels klemgezet door McDonalds) en restaurant Oen, waar je nog steeds een uitsmijter ham kaas kan bestellen. Er is ook een brede straat waar veel koloniale huizen staan. Grote bungalows die niet zouden misstaan in Wassenaar of Bilthoven.

In Malang nemen we de trein terug naar Yogya, zeven uur in de diesel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s