1000 Crops

Contactvel voor een stop-motion film:

Klik op de afbeelding voor een grotere weergave.

Voor de film heb ik een selectie gemaakt van een 360 graden draaiende arm.

In het engels heet deze vorm van irrigatie “center pivot irrigation” letterlijk vertaald als “centrale as irrigatie”
In Amerika wordt de techniek veel toegepast. De cirkels passen daar dan ook precies in het grit wat is aangelegd door de landmeetkundige dienst, de Public Land Survey System. Vierkante secties van een mijl bij een mijl. Een oppervlakte van 640 hectaren. Na de burgeroorlog was 40 hectare en een ezel voldoende om van te leven, nu bezit een beetje boer daar een veelvoud van.

What’s Up

Het nieuwste nummer van What’s Up is in zijn geheel opgedragen aan Emmo en Karmin. Hieronder staat mijn bijdrage:
Om te benadrukken dat de negatieve teneur van de veiling haaks staat op het gros van mijn herinneringen.

Een e-mail vanuit mijn residency in Yogyakarta, Indonesië, 29 augustus 2007

Beste Emmo en Karmin,
Ja, dit is een hele nieuwe wereld. Druk en vol en erg vriendelijk en open. Soms schaam je je voor al het geld in je portemonnee, maar daar hebben ze hier verder ook weinig aan … De armoede is wel schrikbarend: vandaag zag ik een man die in de rivier duikt om met een zeef steentjes naar boven te halen. Als hij mij ziet roept hij opgewekt ‘hallo mister!’ en lacht van oor tot oor.
Ik hoor hier vaak ‘hallo’, en moet dan aan Karmin denken die op precies dezelfde manier hallo kan zeggen, het is bijna alsof ik hém hoor.
Jullie zouden hier samen echt een keer heen moeten, blijf ik wel een maand op de galerie passen!

Tijdens mijn verblijf in Yogyakarta maakte ik voor het eerst foto’s met een kleine digitale camera op de top van een hengel. Foto’s van kweekveldjes met jonge rijstplantjes die je rondom Yogya tegenkomt. Die veldjes zijn niet veel groter dan twee bij drie meter, en omdat de plantjes daar heel dicht op elkaar staan van een onwaarschijnlijk verzadigde frisgroene kleur. Geregeld worden er jonge plantjes verspeend waardoor die rechthoekige eilandjes op een soort puzzelstukjes gaan lijken. 24 van deze kleine foto’s gebruikte ik voor het maken van de installatie Migrasi, die te zien was tijdens de tentoonstelling Borders in MKgalerie in 2008. De installatie werd aangekocht door Peter Haasbroek.

Peter Haasbroek:
Het werk van Gerco de Ruijter kende ik al vele jaren en ik was fan vanaf het eerste moment. Behalve een werk voor een bedrijfscollectie had ik privé nog niets gekocht, zo gaat dat soms. Tot drie jaar geleden. MKgalerie toonde Gerco’s nieuwe werk. Een daarvan was anders dan gebruikelijk. Een witte kist met een glasplaat waaronder 24 kleine foto’s lagen. Prachtige foto’s van rijstvelden in Indonesië, die Gerco vliegerend met een lange hengel had gemaakt. Tel daarbij op dat hij met zijn hengel en grote lijf achter op een brommer was rondgereden, op zoek naar de beste plekken. Meer dan voldoende redenen om het werk te kopen!
Gerco en Emmo kwamen het werk thuis brengen – een prachtige herinnering. Emmo als altijd ongelofelijk aardig, betrokken en bescheiden. Iemand die samen met Karmin voor mij de drempel tot beeldende kunst naar een menselijke maat bracht. Een unieke kwaliteit in de kunstwereld, waarvoor ik Emmo en Karmin zeer dankbaar ben.

What’s Up Magazine

Gerco de Ruijter Migrasi 2007

Gavelers veilt, maar van wie eigenlijk?

Twee weken terug viel de catalogus “wintersale MK-collectie” van Gavelers Auctioneers in de bus. Daarin staan alle te veilen werken afgebeeld.
Het is gek het vertrouwde huiskamerwerk van Emmo en Karmin in deze catalogus, alfabetisch verdeeld in kavelnummers en voorzien van start en richtprijzen terug te zien.

Zeker ook van hun vaste kunstenaars kochten ze in de loop der tijd werk aan. Uiteraard volgden ze de ontwikkelingen (in dit geval van heel dichtbij) waardoor ze uitstekende werken in hun collectie verwierven.

Ook van mij zit er werk in die verzameling. Een kleine zwart-wit foto uit mijn academie-tijd. Een van mijn eerste panorama’s op groot formaat.

Helaas is in het aanbod van het veilinghuis een groot aantal van mijn werken opgenomen waarvan ik zeker weet dat ze niet tot de collectie van MKgalerie behoren.
Werk uit stock wat retour zou moeten komen. Een ongesigneerd werk, een “dubbele” print, of werk wat terug is gekomen na een expositie in een Parijse galerie.

Ik heb de notaris én het veilinghuis daarvan op de hoogte gebracht.
En gesteund door de Stichting Pictoright hebben we geprobeerd hen met redelijke argumenten te overtuigen dat sommige werken onmogelijk door MKgalerie kunnen zijn aangekocht.

Zij redeneren echter steeds als volgt: als ik niet kan aantonen dat het werk mijn eigendom is dan behoort het tot de MK-collectie.
Maar, van werk wat ooit in consignatie is gegeven is nooit een administratie bijgehouden. Hoe kan ik aantonen dat een werk niet is aangekocht, door geen aankoopbon te laten zien?
Kortom: ik krijg geen poot aan de grond.

En op basis van redelijke argumenten valt blijkbaar zowel met de notaris als met het veilinghuis niet te praten.

De uiteindelijk conclusie moet zijn: veilinghuis Gavelers veilt dinsdag 6 december werk wat niet tot het rechtmatig eigendom van de nabestaanden behoort.

Foto voor Route Planner

De nieuwe cd Route Planner van Michel Banabila en Mete Erker gaat verpakt in een fraai vormgegeven “digi-pack”.
De foto is gemaakt op een leeg parkeerterrein, ergens tussen Dubai en Abu Dhabi.
Het asfalt wordt er door de plaatselijke bevolking gebruikt om sneller van A naar B te komen.
En door de jeugd die er op cross-fietsjes ronddraaien.

Route Planner is te beluisteren op Bandcamp:

Michel Banabila & Mete Erker Route Planner

De paarden van Marrum

Dobbe (uit: Toevallig Landschap)

Precies 5 jaar geleden was Marrum in het nieuws met de spectaculaire beelden van een groep paarden die zich op de rand van een kleine dobbe hadden verschanst. Die beelden kwamen vorig jaar terug tijdens de begrafenis van Harry Mulisch.
Een foto van de opeengepakte paarden onder een dramatisch aangezette wolkenlucht (die nog meer lijkt op rook dan op lucht) leverde Laurens Aaij in 2006 de zilveren camera op.

Nu heeft beeldend kunstenaar Machiel Braaksma een kunstwerk gemaakt op de plek waar de paarden vanuit het water de droge dijk op kwamen. Gelet op het drama van de gebeurtenis is het een zeer bescheiden beeld geworden.
Een grote hoeveelheid metalen paardenhoeven is verlijmd op het pad, een dikke cluster voor het hek, daarachter waaiert het uit richting de dijk.
De vrijheid tegemoet.

Het kunstwerk wordt vandaag om 16.00 uur aan de voet van de zeedijk te Marrum onthuld door gedeputeerde Mevr. Jannewietske de Vries.

Tilt Shift

Het cameraatje waarmee de film Letting Go is gemaakt heeft ook een mogelijkheid tot fotograferen. Een intervaltimertje zorgt ervoor dat er om de 15 seconden een “still” gemaakt wordt.
In de snelheid van de vlucht van de duif zijn alle foto’s bewogen. Gek genoeg is er ook overal een gedeelte bijna scherp. Onbedoeld ontstaat er een soort tilt/shift effect.

Duidelijk is ook duif’s voorkeur voor snelwegen (in dit geval de A13) zichtbaar.

Safety pin

Dit is illegale Land-art, in een natuurgebied aan de rand van de Grevelingen.

Er vlakbij ligt dit ronde eilandje. De bloedrode rand is van herfstig zeekraal. De schaal ervan komt duidelijk overeen met die van het bandenspoor van de Safety pin. Zou dit eilandje ook door een draaiende auto zijn onstaan?

Ik ga het volgen…

Broken circle / Spiral hill

Broken circle / Spiral hill was in 1971 een tijdelijk kunstwerk van Robert Smithson in de zandgroeve van de familie de Boer in Emmen. Na zijn plotselinge overlijden in 1973 heeft men het kunstwerk gekoesterd en gepamperd. Spiral hill, toch niet meer dan een forse zandheuvel, zou vermoedelijk zijn weggewaait als ie niet was volgeplant met een taaie bodembedekker.
Van een afstand ziet Spiral Hill er uit als een exotische ongeschilde vrucht. Via een zandpaadje draai je in drie keer naar de top vanwaar je op Broken circle uitkijkt.
Ik dacht het hoogteverschil op mijn foto’s wel terug te zien. Veel eerder zie ik de afstand tot Broken circle toenemen, dat zal wel iets met Phythagoras te maken hebben…

Opvallend is dat deze Land-Art projecten eind jaren 60 begin 70 op veel support van particulieren konden rekenen. De eigenaar van de groeve in Emmen zette zijn materieel vrijwillig in om het te kunnen realiseren. Een akkerbouwer in Groningen werkte in 1969 mee aan het project van Dennis Oppenheim Directed Seeding – Cancelled Crop waarbij hij de oogst doorstreepte door er een groot kruis in te maaien.

Broken circle

Jackson Pollock’s Road Trip

Still from a new video: Jackson Pollock’s Road Trip

Made with a camera on the hood of the car in 2010, heading towards Walden Colorado.

Sound by Michel Banabila

watch and listen here

Or listen to the music track here

Michel Banabila’s Soundtrack for Letting Go

Last week I had a meeting with electronic music composer Michel Banabila discussing a possible collaboration.
On his way out I handed him the video “Letting Go”, a film made with a small video camera attached to a pigeon. The sound in the original version consisted in flapping of pigeons wings and the grainy sound of wind.
Only five days later Michel did send me his version of the film and soundtrack. The flapping of the wings can still be heard and the depth of “abstract” sounds affects the video in a dramatic way.

Watch and listen to the new version here

Michel Banabila’s soundtrack “Letting Go” is also available as a free download here

Letting Go

In 2008 I was asked to participate in a project on the railway development in the city of Delft. After 20 years of debate the decision to tunnel the train and the station was finally made. I was asked to document the current situation.

I am living close to Delft, 6 miles crow in Overschie. Standing next to the railway in Delft, it is pointed south, straight in my hometown’s direction. Frome there,  the shortest way home is flying over the railway.

One of my close neighbours is a pigeons fancier. He keeps almost 200 pigeons. Every week, from spring to fall, they are competing in long distant pigeon flights from France and Spain.

Julius Neubronner, a german doctor living in Bavaria in the years prior to World War 1, experimented in his days with small camera’s attached to pigeons. Truly remarkable considering the size of camera’s and the technique of controlling a shutter in a pigeons flight.

These days it is easy to find a webshop selling small videocamera’s. I bought one and had it seized by my neighbour: “small enough to be carried by one of the pigeons” he said.

So I had it attached to a young male pigeon with sharp eyes. After some try-out flights from his dovecote, I travelled to Delft and released it from a high building close to the railway. It went of and did not bother the railway development for a second. It circled the high building and flew eastwards…

Read more on the excellent BLDGblog:  birds eye view